APET နှင့် PP ပစ္စည်းများအတွက် သွေးကြောပုံစံဖော်ခြင်းတွင် အပူပေးခြင်း စက်ကူများကို အကောင်းဆုံးဖော်ထုတ်ခြင်း

ပေါ်လီမာအလိုက် ပူပေးခြင်း အပြုအမှုများ – APET နှင့် PP တို့သည် ကွဲပြားသော ပူပေးခြင်း စက်လုပ်ဆောင်မှုများကို ဘာကြောင့် လိုအပ်သနည်း ပူပေးခြင်း စက်လုပ်ဆောင်မှုများ

APET နှင့် PP တို့၏ မောလီကျူလာ ဖွဲ့စည်းပုံများသည် ၎င်းတို့၏ ပူပေးခြင်း အပြုအမှုများကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ APET ၏ အမိုဖော်စ်ဖွဲ့စည်းပုံသည် ဖော်ပေးခြင်းကို ဖော်ပေးခြင်း ဖြစ်စေပါသည်။ အချိန်ကြာမှ ပူပေးခြင်းဖြင့် ပူပေးခြင်း ဖော်ပေးခြင်းဖြစ်စေပါသည်။ PP ၏ ကြားနေသော ကြေးနီဖွဲ့စည်းပုံသည် စီစဥ်ထားသော နေရာများကို ဖော်ပေးရန် စွမ်းအင်ကို လိုအပ်ပါသည်။ ဤသို့သော မှုန်းမှုန်းမှုများသည် ပူပေးခြင်း စက်လုပ်ဆောင်မှုများကို ပူပေးခြင်း အပြုအမှုများနှင့် ပူပေးခြင်း စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုများအလိုက် တိကျစွာ ညှိခြင်းကို လိုအပ်စေပါသည်။

ကြေးနီဖွဲ့စည်းပုံရှိ PP နှင့် အမိုဖော်စ်ဖွဲ့စည်းပုံရှိ APET – ပူပေးခြင်း အပိုင်းအစများနှင့် ပူပေးခြင်း စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုများ

ပေါလီပရိုပီလီန်သည် ကристalline နှင့် amorphous အဆင့်နှစ်များပါဝင်ပါသည်။ ဖွဲ့စည်းမှု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ကристalline အဆင့်များကို အပူဖောက်ပေးရန် လုံလောက်သော စွမ်းအင်လိုအပ်ပါသည်။ ထိုကристalline အဆင့်များ၏ အပူချိန်သည် ပုံမှန်အားဖေး ၁၃၀ °C မှ ၁၇၀ °C အထိ ရှိပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် amorphous APET သည် အပူချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုတွင် အပူဖောက်မှုမရှိဘဲ အပူချိန် အမှန်တကယ် မြင့်လာသည့်အခါ အလွယ်တကူ ပုံစံပေးနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံစံပေးနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပါသည် (Tg ≈ ၇၅ °C)။ ထို့ကြောင့် အပူချိန် ၁၀၀–၁၂၀ °C အထိ မြင့်လာသည့်အခါ လုံလောက်သော ပုံစံပေးနိုင်မှုကို ရရှိပါသည်။ အခြေခံအားဖေး အပူချိန် အောက်မှ အသုံးပြုရန် အပူချိန်အထိ PP ကို အပူဖောက်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်သည် APET ထက် နှစ်ဆခန်း ပိုများပါသည်။ ထိုကြောင့် အချိန်ကုန်ကုန်သော အချိန်ကို ပိုများစေပြီး စွမ်းအင်လိုအပ်မှုကို မြင့်တက်စေပါသည်။ ထိုကွာခြားမှုသည် အပူဖောက်မှု နည်းလမ်းများကို ကွဲပြားစေပါသည်။ PP အတွက် အပူဖောက်မှု အချိန်များသည် အများအားဖေး အပူဖောက်မှု အချိန်ကို ပိုများစေပြီး အပူဖောက်မှု အင်တင်စီတီကို မြင့်မြင့်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ အကြောင့်မှာ အပူဖောက်မှု အချိန်အတွင်း အပူဖောက်မှု အင်တင်စီတီကို မြင့်မြင့်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ APET သည် အပူဖောက်မှု အချိန်ကို အလွယ်တကူ လက်ခံနိုင်ပါသည်။ အတူတူ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကွာခြားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။

ဒီစွမ်းအင်ကို နားလည်ခြင်းက ထုတ်လုပ်သူတွေကို စွမ်းအင်ဖြုန်းတီးတဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ အနက်ဖွင့်မှု (သို့) အလွန်အကျွံ စိမ်ခြင်းဆီ ဦးတည်တဲ့ အပူချိန်နိမ့်တာ ရှောင်ရှားဖို့ ကူညီပေးတယ်။ ပိုလီမာလုပ်ငန်းစဉ် ဂျာနယ်များတွင် စာရင်းပြုစုလေ့လာမှုများက အသားမွှားမွှား အဆင့်များနှင့်ယှဉ်လျှင် အပူချိန်စက်ဝန်းများကို ပြန်လည်ချိန်ညှိရန် လိုအပ်သည့် အထူးအပူချိန်လိုအပ်ချက်များကို တစ်ဝက်အကြည်ရောင်ခြည်များတွင် အစဉ်အလာအတိုင်း ပြသနေကြောင်း အတည်ပြုသည်။

အပူလွန်ကြောင်း အန္တရာယ်များ – APET တွင် အလင်းပိုင်းဆိုင်ရာ ဖျက်စီးမှုနှင့် PP တွင် အပူပေးခြင်းကြောင့် အရည်ပျော်ခြင်း မတည်မငဲ့ဖြစ်ခြင်း

APET ၏ အပူတည်ငြိမ်မှုအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းသည် အော်ဆီဒက် ချိတ်ဆက်မှုကွဲပြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အဝါရောင်၊ မှောင်မိုက်နှင့် တောက်ပမှု ဆုံးရှုံးမှုအဖြစ် ချက်ချင်း မြင်နိုင်သည်။ ၇၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ထက် ပိုမြင့်တဲ့ အတိုအကျဉ်း ခရီးထွက်မှုတောင် တည်ငြိမ်ချိန်တွေ ဆန့်လာရင် ဆွေးမြေ့မှုကို စတင်စေနိုင်ပါတယ်။ အမော်ဖို တည်ဆောက်မှုမှာ သလင်းအတားအဆီးတွေ မရှိတော့ အပူကြောင့် ဖြစ်ပေါ်တဲ့ အောက်ဆီဒေ့ရှင်းမှုဟာ အမြင်ပိုင်း ကြည်လင်မှုကို လျင်မြန်စွာ ထိ PP အတွက် အပူလွန်ကဲမှုဟာ viscosity ကျဆင်းမှုအဖြစ် ပြသပါတယ်။ အရည်ပျော်မှုနှုန်းက ၂၀၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်ထက်ပိုသွားရင် sheet ဟာ အလွန်အကျွံ ကျဆင်းသွားနိုင်ပြီး မညီမျှတဲ့ နံရံအထူကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး အရောင်ပြောင်းခြင်းနဲ့ ငါးမျက်လုံး ဂျယ်တွေ ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ အပူပိုင်း ဆွေးမြေ့မှု ခံနိုင်ပါတယ် အရည်ပျော်မှု မတည်ငြိမ်မှုကြောင့် ပလပ်စတစ်အကူအညီ ဖြန့်ဝေမှု မကောင်းခြင်းနှင့် ပုံသွင်းပြီးနောက် warpage ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အရည်အသွေးကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အပူပေးစက်ဝန်းများတွင် တင်းကျပ်သော အထက်နိမိတ်များကို စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်သည်။ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုကို ကာကွယ်ရန် APET အသားအရေ အပူချိန်သည် ၁၂၀ °C အောက်တွင် ရှိနေရန် လိုအပ်ပြီး PP မျက်နှာပြင်ဖတ်ခြင်းများသည် ကျော့ကွင်းခြင်းနှင့် ပိုင်းခြားခြင်းအန္တရာယ်ရှိ ဒီအကန့်အသတ်တွေကို ထိန်းသိမ်းခြင်းက ကုန်ကြမ်းနှစ်ခုစလုံးဟာ အပူဖေါ်ထုတ်မှု အစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ၎င်းတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုနဲ့ အလှအပ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အာမခံပေးတယ်။

အပူပေးခြင်း စက်ဝန်း အမြှင့်တက်ရေးလုပ်ဆောင်ခြင်း - APET နှင့် PP အတွက် အချိန်၊ အပူခါး၊ နှင့် အပူပေးမှု ညီညာမှု

အတွေ့အကြုံအရ အကောင်းဆုံး အပူပေးခြင်း အချိန်များ - 0.8 mm ထူသော ပါတ်စ်တွင် APET (၁၂–၁၈ စက္ကန့်) နှင့် PP (၂၂–၃၀ စက္ကန့်)

စံသတ်မှတ်ထားသော 0.8 mm ထူသော ပါတ်စ်တွင် APET သည် အသုံးပြုသော အိုင်န်ဖရာရက် စနစ်များအောက်တွင် ၁၂–၁၈ စက္ကန့်အတွင်း ပုံသေးခြင်း အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိပါသည်။ အလွန်အမင်း ကြွေပုံသေးသော PP သည် ရစ်စတယ် ဧရိယာများကို ဖျက်သိမ်းရန် ပိုမိုများပြားသော စွမ်းအင်ကို လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အပူပေးခြင်း အဆင့်သည် ၂၂–၃၀ စက္ကန့်အထိ ရှည်လျော်သွားပါသည်။ ဤသို့သော အတွေ့အကြုံအရ အတည်ပြုထားသော အချိန်ကာလများသည် ပုံသေးမှု မပြည့်စုံခြင်း သို့မဟုတ် အလွန်စေးသွားခြင်းကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။ စွမ်းအင် ဖြန့်ဖြူးမှု ညီညာမှုသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ပါတ်စ်ပေါ်တွင် အပူခါး ၅ °C ထက် ပိုမိုကွဲပြားမှုများသည် ထူမှု ကွဲလွဲမှုများ နှင့် ပုံသေးခြင်း အကွက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ မှုန်းမှုန်း ဇုန်များပါသော ကေရမစ် သို့မဟုတ် ကွာတ်ဇ် အပူပေးစက်များသည် အချိန်နှင့်တစ်ပါက် ထွက်ပေးမှုကို ညှိပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီဇိုင်းအတိုင်း ပုံသေးမှု အချိန်ကာလအတွင်း ပစ္စည်းနှစ်များသည် ညီညာစွာ အပူပေးခြင်း ခံရပါသည်။ ထို့ပြင် ပုံသေးမှု အချိန်ကာလအတွင်း ပစ္စည်းများ၏ အပူခါး အများဆုံး သည်းခံနိုင်မှု အထိ မှုန်းမှုန်း များကို မကျော်လွန်စေပါသည်။ ဤသို့သော အပူပေးခြင်း စက်ဝန်းများသည် စုစုပေါင်း စက်ဝန်း ကာလကို တိုတောင်းစေပါသည်။ ထို့ပြင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီအတွက် စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုကိုလည်း လျော့နည်းစေပါသည်။

ပုံပေါ်မှု တည်ငြိမ်မှု နှင့် ပုံသေးမှု အသုံးပြုနိုင်မှုအတွက် မျက်နှာပြင် အပူခါး အနက်အများဆုံး

APET သည် ၁၃၀ °C မှ ၁၅၅ °C အထိ ပုံစောင်းလွယ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပါသည်။ သို့သော် အလင်းရောင်မှုန်ဝါမှု (optical haze) နှင့် ရစ္စတယ်ဖွဲ့စည်းမှု (crystallization) များကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် မျက်နှာပုံများပေါ်ရှိ အပူခါးမှုသည် ၁၆၀ °C အောက်တွင်သာ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ PP သည် ပုံစောင်းခြင်းအတွက် မော်ဒယ်အတိုင်း အကောင်းဆုံး အရည်ပေါ်လွဲမှု (melt strength) ကို ရရှိစေရန် မျက်နှာပုံအပူခါးမှု ၁၅၀ °C မှ ၁၇၅ °C အထိ လိုအပ်ပါသည်။ ၁၄၅ °C အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပါက ထောင်ထောင်မှုများ အားနည်းပြီး ပုံစောင်းမှုမှုန်ဝါမှု (warpage) ဖြစ်ပါသည်။ ပုံစောင်းပြီးနောက် အရွယ်အစား တည်ငြိမ်မှုသည် ဤအပူခါးမှု အနက်အများဆုံး တန်ဖိုးများပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။ APET သည် ၎င်း၏ မျက်နှာပုံအပူခါးမှုသည် ၁၅၅ °C ကို ကျော်လွန်ခြင်းမရှိပါက ရှင်းလင်းမှုနှင့် ပုံစောင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ PP ၏ ကြွေပုံစောင်းမှု (crystalline nature) သည် ပုံစောင်းမှုမှု စတင်မှုမှုအတွက် ပုံစောင်းပြားတစ်ခုလုံး ၁၅၀ °C အထက်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ အကယ်၍ အအေးဓာတ်ရှိသော ဧရိယာများ (cold zones) ရှိပါက ပုံစောင်းမှုသည် မတေးမျှမှုဖြင့် ရှည်လျော်သွားပါသည်။ အကွာအဝေးမှ အပူခါးမှုကို တိုင်းတာသည့် အိုင်န်ဖရာရက် (infrared) စနစ်များသည် မျက်နှာပုံအပူခါးမှုကို အဆက်မပြတ် စောင်းမှုဖြင့် စောင်းမှုပေးပါသည်။ ထို့နောက် အပူခါးမှုကို စက္ကန်းအနက် အနည်းငယ်အတွင်း အပူခါးမှုကို ညှိပေးပါသည်။ ပစ္စည်းအလိုက် မျက်နှာပုံအပူခါးမှု အနက်အများဆုံးတန်ဖိုးများကို ထိန်းသိမ်းခြင်းဖြင့် နံရံအထူမှု တည်ငြိမ်မှုကို အောင်မြင်စေပါသည်။ အသုံးမဝဲသော ပစ္စည်းများကို လျှော့ချပါသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် အောင်မြင်မှုနှုန်းကို မြင်မှုဖြင့် အောင်မြင်စေပါသည်။

ခေတ်မှီ အပူခါးမှုစနစ်များ – APET နှင့် PP တို့၏ စွမ်းအင်စုပ်ယူမှု ပုံစံများနှင့် ကိုက်ညီသော အိုင်မိတ် (emitter) နည်းပညာ

APET အတွက် အနီရောင်ခြင်း ချိန်ညှိခြင်း - မြန်ဆန်ပြီး တစ်သမျှတူသော အပူပေးခြင်းအတွက် ၃.၄ µm စုပ်ယူမှု အမိုင်းကို ဦးတည်ခြင်း

APET ဟာ အထူးလှိုင်းအလျားတစ်ခုမှာ အနီအောက်စွမ်းအင်ကို ထိရောက်စွာ စုပ်ယူပါတယ်။ ၎င်း၏ မော်လီကျူးဖွဲ့စည်းမှုသည် ကာဗွန်-ဟိုက်ဒရိုဂျင် ဆက်သွယ်မှု၏ ဆန့်ထုတ်လှုပ်ခါမှုနှင့် ကိုက်ညီသော 3.4 μm တွင် အားကောင်းသော စုပ်ယူမှု အမြင့်ဆုံးရှိသည်။ စံပြ အနီအောက်အပူပေးစက်တွေက ကျယ်ပြန့်တဲ့ ရောင်စဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ပေးပြီး APET ရဲ့ အဓိက စုပ်ယူမှုအကန့်အသတ်အပြင်မှာ ကျရောက်ပြီး ဖြုန်းတီးခံရပါတယ်။ ခေတ်သစ်အပူပေးစနစ်များတွင် ၎င်းကို 3.03.6 μm ကြားက စွမ်းအင်ကို စုစည်းရန် ညှိထားသော မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်မှုရှိသော အလယ်လှိုင်းထုတ်လွှတ်သူများကို အသုံးပြု၍ ဖြေရှင်းနိုင်သည်။ ဒီရောင်စဉ်လိုက်ဖက်မှုက အပူပေးမှု ဒိုင်နမစ်ကို ပြောင်းလဲစေတယ်။ စွမ်းအင်ဟာ ပစ္စည်းကို ပိုထိရောက်စွာ ထိုးဖောက်ပြီး မျက်နှာပြင်မှာသာ မဟုတ်ပဲ ပမာဏအရ အပူပေးတယ်။ ထိပ်တန်းထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးက ညှိနှိုင်းထားတဲ့ emitter တွေကို ပြောင်းလိုက်ခြင်းအားဖြင့် အစဉ်အလာစနစ်တွေနဲ့ယှဉ်ရင် sheet heating အချိန်ကို ၁၅% လျော့ကျသွားတယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ အလုံးအရင်းအပူပေးခြင်းသည် အသားအရေသည် အသားအရေ၏ အပူချိန်မမီမီ အပူချိန်ကို မထိရောက်စေရန်အတွက် အပူချိန်ကို ကာကွယ်ပေးသည်။

ပါးလီပရိုပီလင်းအတွက် စီရမစ်အီမစ်တာများ - ချိန်စွမ်းရည်မြန်မှုကို အသုံးပြု၍ စက်ဝိုင်းကြာချိန်ကို လျော့ချခြင်း

PP ၏အပူပေးခြင်း စက်ကြောင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် စပက်ထရမ် ချိန်ညှိမှုထက် အပူအား အရင်းအမြစ်ကို အသုံးပြု၍ အချိန်နှင့်တွေ့လျော်စွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းက ပိုမိုအရေးကြီးပါသည်။ ဆာမစ် အိုင်မစ်တာများသည် သိမ်းဆီးမှုနည်းသော အပူစွမ်းအားကြောင့် အထူးသီးခြားသော အကျေးဇူးကို ပေးစေပါသည်။ ၎င်းတို့သည် အပူအား အပြည့်အဝ ထုတ်လုပ်နိုင်ရန် စက္ကန်းများအတွင်း ရှိပါသည်။ ယင်းအချိန်သည် အရင်က အသုံးပြုခဲ့သော ကွာ့သ်စနစ်များထက် ပိုမိုမြန်ဆန်ပါသည်။ ကွာ့သ်စနစ်များသည် အပူအား တိုးမှုအတွက် ပိုမိုကြာမှုကို လိုအပ်ပါသည်။ PP ၏ ပုံသောင်းခြင်းနှင့် အရည်ပျော်ခြင်းကြား အကောင်အထည်ဖော်ရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ကာလသည် အလွန်တိကျပါသည်။ ထိုအကောင်းဆုံးအချိန်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အပူစွမ်းအားကို အလွန်မြန်မြန် တိုးမှုပေးပြီး ကွဲပြားသော ပုံသောင်းများကို ပျော့ပေါ့စေရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထို့နောက် အပူအားကို ချက်ချင်း ထိန်းညှိပေးပြီး မျက်နှာပုံစံပေါ်တွင် အရည်ပျော်ခြင်းကို ကာကွယ်ပါသည်။ ဤသို့သော အသုံးပြုမှုသည် ဆာမစ်အစိတ်အပိုင်းများတွင်သာ တွေ့ရှိရပါသည်။ ယင်းအသုံးပြုမှုကြောင့် ၀.၈ မီလီမီတာ အထူရှိသော ပါတ်စ်တစ်ချပ်အတွက် စက်ကြောင်းအချိန်ကို ၅ မှ ၈ စက္ကန်းအထိ လျော့နည်းစေပါသည်။ အပူအားကို အလွန်မြန်မြန် ဖွင့်ခြင်းနှင့် ပိတ်ခြင်း စွမ်းရည်သည် စက်ကြောင်းများကြားတွင် အပူစွမ်းအားကို အသုံးမပြုဘဲ ထိန်းသိမ်းနိုင်စေပါသည်။ ထို့ကြောင့် စွမ်းအင်အသုံးပြုမှုကို လျော့နည်းစေပါသည်။ အပူအားကို အလွန်ကြာမှုကြောင့် ပုံသောင်းများ ပျော့ပေါ့သွားခြင်းကိုလည်း ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ဤလုပ်ဆောင်မှုများသည် ပစ္စည်းအလိုက် အပူပေးခြင်း စက်ကြောင်းများကို တိကျစေပါသည်။ ထို့အပေါ် စွမ်းအင်အသုံးပြုမှု ထိရေးကို တိုးတက်စေပါသည်။

ပစ္စည်းအလိုက် အပူပေးခြင်း စက်ကြောင်းများမှ စွမ်းအင်ထိရေး တိုးတက်မှုများ

APET နှင့် PP အတွက် တိကျစွာ ချိန်ညှိထားသော အပူပေးခြင်း စက်ကုန်လုပ်ငန်းများသည် အလွန်အမင့် အပူပေးခြင်းကို ရှောင်ရှားခြင်းဖြင့် တိက်တိက်ကွင်းကွင်း စွမ်းအင်ချွေတာမှုများကို ရရှိစေပါသည်။ နောက်ဆုံးအချိန် (dwell time) နှင့် အပူထုတ်လုပ်မှု (emitter output) ကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် ပစ္စည်းတစ်များစီအတွက် လိုအပ်သည့် အပူပေးမှုထက် ပိုမိုမှုန်းခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ပါသည်။ APET အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ၁၂–၁၈ စက္ကန့် အချိန်ကာလနှင့် PP အတွက် ၂၂–၃၀ စက္ကန့် အချိန်ကာလတို့သည် ပုံသေးရန် အသုံးပြုရန် အပူပေးမှုကို လိုအပ်သည့် အချိန်အထိသာ လုပ်ဆောင်ပေးပါသည်။ ဤတိကျမှုသည် တစ်ခုလျှင် စုစုပေါင်း ကီလိုဝပ်နား-နာရီ စားသုံးမှုကို လျော့နည်းစေပါသည်။ အပူချွေတာမှုကို လျော့နည်းစေပါသည်။ အကြောင်းမှာ ပြားများသည် အပူပေးသည့် အိုင်ဗင်မှ ပျမ်းမျှအပူချိန် နိမ့်နိမ့်ဖြင့် ထွက်လာသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ အပူချိန် ပုံပေါင်းများသည် အမှားအမှင်နေရာများကို လျော့နည်းစေပါသည်။ ပိုမိုနည်းပါးသော အမှားအမှင်များသည် ပစ္စည်းနှင့် စွန့်ပါးမှုအတွက် စွန့်ပါးမှုများကို လျော့နည်းစေပါသည်။ စက်၏ အသက်တာကာလတစ်လျှောက် အပူပေးသည့် အစိတ်အပိုင်းများနှင့် အပူကာကွယ်မှု ပစ္စည်းများပေါ်တွင် အပူဖိအား လျော့နည်းခြင်းဖြင့် အသက်တာကာလကို ရှည်လောင်စေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထိန်းသိမ်းရေးအတွက် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုနှင့် အစိတ်အပိုင်းအသစ်များ အစားထိုးရန် အကြိမ်ရေအား လျော့နည်းစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပေါ်လီမာအမျိုးအစားအလိုက် အပူပေးမှု ဆောင်ရာများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် မကြာခဏ လျော့နည်းစေသည့် လုပ်ငန်းစဉ် အချက်တစ်ခုကို လုပ်ငန်းစဉ် တိမ်းညောင်းမှုနှင့် စွမ်းအင်ချွေတာမှု အတွက် တိုက်ရိုက်အားဖေးပေးသည့် အချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

APET နှင့် PP တို့သည် အဘယ်ကြောင့် အပူပေးမှု စက်ကုန်လုပ်ငန်းများ မတူညီသနည်း။

APET နှင့် PP ၏ အပူလေးစားမှုဂုဏ်သတ္တိများသည် ၎င်းတို့၏ အဏုမေးထရီ ဖွဲ့စည်းပုံများကွဲပြားမှုကြောင့် ကွဲပြားပါသည်။ APET ၏ အမေးဖော်စ် (amorphous) ဖွဲ့စည်းပုံသည် ဖော့ပ်သော အခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပါသည်။ ထို့အတူ PP ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကြွယ်ဝသော ဖွဲ့စည်းပုံ (semi-crystalline) သည် စီစဥ်ထားသော ဧရိယာများကို ဖျက်သိမ်းရန် ပိုမိုများပေါ်သော စွမ်းအင်ကို လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အပူပေးမှု နည်းလမ်းများနှင့် အပူပေးချိန်များကို ကွဲပြားစွာ ရွေးချယ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

APET နှင့် PP ကို အပူပေးရာတွင် အဓိကကွဲပြားမှုမှာ အဘယ်နည်း။

APET သည် ဂလပ်စ် ပြောင်းလဲမှု အပူခါး (Tg) အဖြစ် အောက်ခြေ ၇၅ °C ခန့်ရှိပြီး ဖော့ပ်သော အခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပါသည်။ ထို့အတူ PP သည် အရှိန်အဟုန်မှု အပူခါး (Tm) အဖြစ် ၁၃၀ °C မှ ၁၇၀ °C အထိ ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဖော်ပ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရန် လိုအပ်သော ပုံစံပြောင်းလဲမှု စွမ်းအင် (latent heat of fusion) ကို ကျော်လွှားရန် ပိုမိုများပေါ်သော စွမ်းအင်နှင့် အပူပေးချိန်ကို လိုအပ်ပါသည်။

APET ကို အပူလွန်ကြောင်း ဖြစ်ပါက အဘယ်သို့ဖြစ်ပါသနည်း။

APET ကို အပူလွန်ကြောင်း ဖြစ်ပါက အောက်စီဒေးရှင်း ကြောင်းချိုးဖြတ်မှု (oxidative chain scission) ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အဝါရောင်ဖော်ခြင်း၊ မှုန်ဝါးမှု (haze) နှင့် မှုန်းမှုန်းမှု (loss of gloss) တို့ ဖြစ်ပါသည်။ အောက်ခြေ ၁၂၀ °C ကို မကျော်လွန်ရန် အပူတည်မြဲမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အလင်းဆိုင်ရာ နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။

PP အတွက် အပူလွန်ကြောင်း အန္တရာယ်များမှာ အဘယ်နည်း။

ပူပေါင်းမှုအလွန်ကြောင့် PP သည် အရှိန်အဟုန်များစွာ ကျဆင်းခြင်း၊ အလွန်အမင်း စီးဆင်းခြင်း၊ နံရံအထူများ မတေးမစီးဖြစ်ခြင်းနှင့် အပူပိုင်းဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့သော ပြဿနာများကို ကာကွယ်ရန် PP ၏ မျက်နှာပုံများ၏ အပူခ်ားမှုသည် ၁၉၀–၂၀၀ °C ကို မကျော်လွန်ရပါမည်။

အပူပေးခြင်း စက်ဝန်းများတွင် ခေတ်မှီအပူပေးစနစ်များ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ အဘယ်နည်း။

APET ၏ စုပ်ယူမှုအမြင့်ဆုံးနေရာကို ပစ်မှတ်ထားသော အင်ဖရာရက် အလင်းရောင်ထုတ်လုပ်သူများ သို့မဟုတ် PP အတွက် အလွန်မြန်ဆန်သော တုံ့ပြန်မှုရှိသော ကေရာမစ် အလင်းရောင်ထုတ်လုပ်သူများကဲ့သို့သော ခေတ်မှီအပူပေးစနစ်များသည် အကောင်းမွန်ဆုံးနှင့် အကောင်းမွန်ဆုံး အကောင်အထောက်အကူဖြစ်သော အပူပေးမှုကို သေချာစေပါသည်။ ဤစနစ်များသည် စက်ဝန်းအချိန်များကို လျော့နည်းစေပါသည်၊ စွမ်းအင်အသုံးပြုမှုကို ပိုမိုထိရောက်စေပါသည်နှင့် ပစ္စည်း၏ အစိမ်းလျောက်အားကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။